توضیحات

گلایسین یک اسید آمینه غیر ضروری است که نقش مهمی در فرآیندهای فیزیولوژیکی بدن دارد. گلیسین در سنتز پروتئین ها و همچنین در مسیرهای متابولیکی و عملکردهای عصبی متعددی نقش دارد. اگرچه گلیسین در درجه اول به عنوان بلوک سازنده پروتئین ها شناخته می شود، اما به دلیل پتانسیل درمانی گاهی به عنوان دارو نیز استفاده می شود. به طور کلی به عنوان مکمل های غذایی یا کمکی در رژیم های درمانی مختلف تجویز می شود.

تحقیقات روی گلایسین با مطالعاتی که بر فواید بالقوه آن در شرایطی مانند اسکیزوفرنی، اختلالات خواب و سندرم متابولیک تمرکز دارند، انجام می شود. همچنین می توان از آن به عنوان معرف های بیوشیمیایی و حلال در سنتز مواد آلی و بیوشیمی استفاده کرد. این ماده به عنوان واسطه در ساخت داروها و آفت کش ها، حلال های کربن زدایی، کودها، مایع آبکاری و غیره استفاده می شود.

گلایسین و مشخصات فیزیکی آن

گلایسین ساده ترین ساختار را در سری آمینواسیدها دارد و به نام آمینو استات نیز شناخته می شود. گلیسین دارای هر دو گروه عاملی اسیدی و بازی در مولکول خود است. به عنوان یک الکترولیت قوی در محلول آبی عمل کرده و حلالیت زیادی در حلال های قطبی قوی دارد اما تقریباً در حلال های غیر قطبی نامحلول است. علاوه بر این، نقطه ذوب و نقطه جوش نسبتا بالایی نیز دارد.

تنظیم pH محلول آبی می تواند باعث شود گلیسین اشکال مولکولی متفاوتی نشان دهد. زنجیره جانبی گلیسین فقط حاوی یک اتم هیدروژن است. به دلیل اتصال اتم هیدروژن دیگری به کربن آلفا، گلیسین ایزومر نوری نیست. از آنجایی که پیوند جانبی گلیسین بسیار کوچک است، فضایی را اشغال می کند که توسط اسیدهای آمینه دیگر قابل جایگزینی نیست.

این ماده در دمای اتاق، به صورت کریستال های سفید یا پودر کریستالی زرد روشن ظاهر می شود. این ترکیب طعم شیرین منحصر به فردی دارد که می تواند طعم اسیدی و قلیایی را کاهش دهد و طعم تلخ ساخارین را در غذا بپوشاند و شیرینی آن را افزایش دهد. با این حال، اگر مقدار بیش از حد گلیسین مصرف شود، نه تنها نمی تواند به طور کامل جذب بدن شود، بلکه تعادل جذب اسیدهای آمینه بدن را به هم می زند و همچنین بر جذب انواع دیگر اسیدهای آمینه تأثیر می گذارد که منجر به عدم تعادل مواد مغذی و تأثیر منفی بر سلامت می شود.

چگالی گلایسین 1.1607 و نقطه ذوب آن حدود 236 درجه سانتی گراد است. این اسید آمینه در آب محلول اما در الکل و اتر نامحلول است. از آن همراه با اسید هیدروکلریک برای تشکیل نمک هیدروکلراید استفاده می شود. این آمینواسید را می توان از واکنش بین مونوکلرو استات و هیدروکسید آمونیوم پس از پردازش تولید کرد.

کاربردهای گلایسین

گلایسین در صنعت داروسازی و آنالیزهای بیوشیمیایی استفاده می شود. به عنوان بافر برای تهیه محیط کشت بافت نیز کاربرد دارد. در پزشکی به عنوان دارو برای درمان میاستنی گراویس و آتروفی عضلانی پیشرونده، اسیدیته بالا، انتریت مزمن و بیماری هیپرپرولینمی کودکان مورد استفاده قرار می گیرد.

گلایسین به عنوان یک افزودنی غذایی در خوراک مرغ استفاده می شود و به عنوان طعم دهنده در صنایع غذایی کاربرد دارد. این اسید آمینه اثرات بازدارنده خاصی بر روی باسیلوس سوبتیلیس و E. coli دارد بنابراین می تواند به عنوان نگهدارنده محصولات به مقدار اضافه شده 1٪ تا 2٪ مورد استفاده قرار بگیرد.

از آنجاییکه گلیسین یک ماده آمفی پروتیک حاوی هر دو گروه آمینو و کربوکسیل است، خاصیت بافری قوی بر احساس طعم نمک و سرکه دارد. علاوه بر این، گلیسین همچنین می تواند به عنوان ماده خام برای سنتز اسیدهای آمینه مانند ترئونین استفاده شود.

در زمینه تولید آفت کش، برای سنتز هیدروکلراید گلیسین اتیل استر که واسطه سنتز حشره کش های پیرتروئیدی است، بکار می رود. علاوه بر این، می توان از آن برای سنتز قارچ کش iprodione و علف کش گلایفوسیت جامد استفاده کرد. همچنین در صنایع مختلف مانند تولید کود، دارو، افزودنی های غذایی و ادویه جات نیز کاربرد دارد.