توضیحات

دکستروز فراوان ترین و مهم ترین مونوساکارید موجود در طبیعت است که به طور گسترده در صنایع غذایی و دارویی مورد استفاده قرار می گیرد و منبع انرژی اولیه را برای موجودات زنده فراهم می کند. دکستروز آبدار و خشک دو فرم رایج این ترکیب هستند که از نظر روش تولید، شکل ظاهری و کاربرد با یکدیگر متفاوتند. در واقع روش های تولید متمایز منجر به تشکیل دو فرم مجزا از دکستروز می شود که به عنوان دکستروز مونوهیدرات یا آبدار و دکستروز انهیدروز یا خشک شناخته می شوند.

معرفی دکستروز آبدار

دکستروز آبدار پودری گرانوله و سفید رنگ است که از نشاسته به‌ عنوان ماده خام به دست می آید. در صنایع غذایی و آشامیدنی از آن به عنوان شیرین کننده، ماده مغذی و پرکننده استفاده می شود. همچنین می توان از آن به عنوان محلول تغذیه ای برای تزریق داخل وریدی یا خوراکی در مراکز درمانی استفاده کرد.

این ترکیب به عنوان یک عامل کاهنده در صنعت چرم استفاده می شود. دکستروز آبدار در دو گرید غذایی و پزشکی تولید می شود. صنعت فرآوری مواد غذایی و نگهداری سبزیجات مصرف کنندگان اصلی دکستروز گرید غذایی هستند. کاربرد اصلی دکستروز آبدار گرید دارویی به عنوان ماده خام برای داروهای خوراکی است. همچنین ممکن است برای ایجاد سوربیتول هیدروژنه شود. می توان دکستروز آبدار را برای ایجاد دکستروز خشک با حذف مولکول آب پردازش کرد.

معرفی دکستروز خشک

دکستروز خشک نوعی دکستروز بدون آب است که به صورت پودر یا کریستال سفید و بی رنگ تولید می شود. این ترکیب نیز از نشاسته یا مواد خام مبتنی بر نشاسته تهیه می شود. دکستروز خشک طعم شیرین ملایمی دارد، بویی ندارد، به راحتی در آب حل می شود و کمی در اتانول محلول است. داروهایی مانند دکستروز تزریقی، کلرید سدیم دکستروز تزریقی و دکستروز لاکتات سدیم ترکیبی تزریقی را می توان با استفاده از آن تهیه کرد. دکستروز خشک باید به صورت مهر و موم شده نگهداری شود زیرا مستعد کلوخه شدن و جذب آب است.

شباهت و تفاوت دکستروز آبدار و خشک

هر دو دکستروز آبدار و خشک شبیه به هم هستند. از سوی دیگر، این دو از نظر ترکیب مولکولی، روش ‌های ساخت، کاربردها و روش‌های نگهداری متفاوت می باشند. به عنوان مثال، تمایز ساختاری اولیه بین این دو ترکیب وجود یا عدم وجود مولکول آب متبلور است. تفاوت بین این دو ترکیب در این واقعیت نهفته است که دکستروز آبدار طعمی با طراوت و خنک دارد و پودری سفید برفی با پوششی براق است. دکستروز بی آب خنکی کمتر و شیرینی بالایی دارد و از نظر ظاهر پودری سفید با براقیت کمتر نسبت به دکستروز آبدار است.

مزایا و کاربرد دکستروز خشک

دکستروز خشک قند ساده ای است که از نشاسته به دست می آید. حاوی هیچ گونه مولکول آبی نیست. این باعث پایداری بیشتر و احتمال جذب رطوبت می شود. این ترکیب در طیف وسیعی از کاربردها در صنایع فرآوری مواد غذایی استفاده می شود. مزایای دکستروز خشک عبارتند از:

بافت محصولات غذایی را اصلاح و حجیم می کند در نتیجه باعث ایجاد حس و قوام مطلوب در دهان می شود.

با جلوگیری از تشکیل کریستال های نامطلوب قند و حفظ بافت صاف و یکدست، از کریستالیزاسیون قند جلوگیری می کند.

پایداری فرمولاسیون های مختلف غذایی را با افزایش محتوای جامد و جلوگیری از جدا شدن یا تجزیه آن افزایش می دهد.

این ترکیب در محصولات پخته شده مانند کیک، کلوچه و کلوچه، در آب نبات های مختلف مانند آب نبات های سفت، صمغ و کارامل، نوشیدنی ‌های شیرین، مانند نوشابه‌ های گازدار، آبمیوه‌ها و نوشیدنی ‌های انرژی‌ زا به عنوان شیرین کننده استفاده می شود. همچنین در محصولات لبنی مانند بستنی و ماست، میوه های خشک و مکمل های ورزشی مورد استفاده قرار می گیرد.

مزایا و کاربرد دکستروز آبدار

دکستروز آبدار که به عنوان گلوکز مونوهیدرات شناخته می شود و حاوی یک مولکول آب در هر مولکول است. دکستروز آبدار یک قند ساده است که از نشاسته ذرت از طریق فرآیند هیدرولیز و خالص سازی به دست می آید.

به طور کلی، دکستروز مونوهیدرات یک ماده همه کاره با کاربرد در صنایع مختلف از جمله غذا و نوشیدنی، داروسازی، آرایشی و بهداشتی و غیره است. به عنوان یک منبع انرژی، یک شیرین کننده، قوام دهنده و یک عنصر کاربردی در طیف گسترده ای از محصولات عمل می کند.

دکستروز مونوهیدرات طعم شیرینی دارد و اغلب به عنوان جایگزین ساکارز (شکر سفره) در کاربردهای مختلف استفاده می شود.

دکستروز آبدار کربوهیدراتی است که منبع سریع انرژی را فراهم می کند. به راحتی توسط بدن جذب می شود و معمولاً در نوشیدنی های ورزشی و انرژی زا و سایر محصولات با هدف افزایش سریع انرژی استفاده می شود.

دکستروز مونوهیدرات در پخت و پز به عنوان شیرین کننده و برای بهبود بافت محصولات پخته شده کاربرد دارد. همچنین می تواند به تامین رطوبت، افزایش قهوه ای شدن و کمک به ساختار کلی محصولات پخته شده کمک کند.